तो आणि तो भाग ५
ती ऑफिस मध्ये विकली बोरिंग मीटिंग मध्ये बसली होती. पन्नास टक्के लक्ष तिचं सतत वाजणाऱ्या फोन कडे होतं, तिने फोन टेबल खाली लपवून हळूच चेक केला, त्याचे ५ फोने येउन गेले होते आणि एक मेसेज आला होता इमर्जन्सी .. फोन कर. . ती मीटिंग रूम मधून बाहेर टेरेस गार्डन मध्ये आली आणि तिने त्याला फोने लावला.
" काय अरे काय झालं, पटकन सांग खूप टेन्शन आलय मला."
" तू कुठे आहे अत्ता? ऑफिसच्या आत आहेस का बाहेर"
" अरे ... कुठे असणार ऑफिस मधेच अर्थातच ... आणि तू हे काय सीआइडिगिरी चालवलीस इमेर्जेन्सी काय ते सांग आधी."
" ओके , मला सांग तू खिडकीत येतेस का जरा"
" तुला वेड लागलय का रे .... काहीही वागतोस का आजकाल , इमेर्जेन्सी सांगतोस आणि टाईमपास प्रश्न विचारतोस , टेरस वर उभी आहे बोल.. आता कुठे बघू .? ... खूप चीडचीड होतीये माझी तुझ्यावर त्यामुळे तू आता कृपया करून कशासाठी फोने केलायस ते सांग"
" वर बघ ना आकाशात इंद्रधनुष दिसतोय का? वातावरण पण किती छान झालाय आणि मंद भिजलेल्या मातीचा सुगंध... ऐक ना .. चल ना जाऊयात बईक वर मस्त लांब चक्कर मारून येऊ शहरापासून लांब जाऊ. अगं तुला आठवतं का तुझ एक स्वप्न होतं त्या टेकडवरच्या पंचतारांकित रेस्टो मध्ये तुला लेक चा विव्ह दिसणाऱ्या जागेवर बसून मस्त कॅण्डल लाईट डिनर करायचा होता , सांग ना जाऊयात का तिकडे अत्ता? मी येतो लगेच तुझ्या ऑफिस खाली तू ये खाली आपण लगेच निघू अत्ता ३ वाजलेत तर २ ते २.३० तासात पोचू मस्त जेवण करू, इंद्रधनुष तोपर्यंत असेल तर मग काय एकदम सरस आणि नसेलच तरीही मस्त चंद्र असेल आपल्या सोबतीला .... "
ती त्याची कल्पना आणि त्याने रंगवलेल्या चित्राच्या मोहात पडली आणि तिला असा वाटला बस अत्ता लगेच इथून निघावा पण मग एकदम तिला लक्षात आला आपण ऑफिस मध्ये आहोत आणि आज घरी लवकर जायचं कारण आईंनी सकाळीच सांगितला होता आज न्यवध्य साठी मोदक करायचे होते.
"अरे नाही रे जमणार एकतर मी अत्ता ऑफिसे मधून नाही निघू शकणार आणि जरी काहीतरी कारण काढून निघाले तरी आज घरी लौकर जायचं आईंना मोदक करू लागायचं त्यांना आज न्यवध्य लावायचं कसला तरी . नाही रे नाही जमणार ते पण असा वेळेवर, ऑफिस मध्ये काम पण खूप आहे आणि नो एकंदरीत सगळा विचार करता नाही जमणार."
" ठीक आहे नको येउस जातो मी एखाद्या मित्राला घेऊन मग नको म्हणूस कि मी एकटाच मज्जा करतो तुला कुठे नेत नाही वगेरे .... आणि हो... कर काम, कंपनी जसा काय फक्त तुझ्या एकटीच्याच कामावर चालतीये ना .. अजून २ तासाने जेव्हा मी तिकडे पोचल्यावर तुला फोन करून सांगेल ना कसा भार्री वाटतंय ते , तेव्हा मनात म्हणशील .. आय विष मी आता तिकडे असते तर ...लक्षात ठेव मौका एक हि बार मिलता है.. और मुके पे चौका मारणं सिर्फ अर्ची जैसी लडकीयौ को आता है .. तू बस ऑफिसात स्क्रीन बघत .. आणि हो मोदकाचं टेन्शन घेण्याचा प्रश्नच न्हवता मी सांगितला असत आईला नको तो घाट घालूस आम्ही बाहेर जातोय आणि तसही मी तिला आधीच समजून सांगितल आहे कि आहे ते आयुष्य एकदम मजेत घालव उगाच नको ते उपासं न्यवध्य वगेरे करत जाऊस त्यामुळे ती काही बोलली नसती. त्याने असा तिला पटवण्याचा प्रयत्न केला पण तिच्या तोंडून होकार नाही आला आणि त्याने रागात फोने ठेवला.
ती पण विचारात जबरदस्ती स्क्रीन वर बघून काम करायचा प्रयत्न करत होती आणि विचार करत होती जायला होता राव मी , २ तास काम कमी केल्याने काय कंपनी बुडणार न्हवती आणि कंपनी तरी कुठे माझ्या वयक्तिक आयुष्याचा विचार करते.. त्यांचा फायदा तेवढा बघतात आणि १०० काम चांगली करा आणि एक चूक करा लगेच सगळे चांगले काम विसरतात मग मी तरी का एवढा त्याग करतीये.. त्यांना तरी कुठे एवढ सोपा आहे मला कामावरून काढणा नुसता घाबरवतात मुळात त्यांनाच आम्ही सोडून जाऊ ह्याची भीती म्हणून आम्हाला घाबरवतात मार्केट मध्ये जॉब्स नाहीत ... ह्म्म्ह नुसता डोक्यात विचारांचा गोंधळ. तिने स्वतःला कामात गुंतवायचा प्रयत्न केला आणि नकळत हात फोने कडे गेला आणि त्याला फोन लावला आणि खिडकी जवळ गेली बोलण्यासाठी ..
" हेल्लो , कुठे आहेस रे ? चिड्लाय का रे खूप ? अरे खर तर ना .." तिचा बोलन मध्ये थांबवत ," खिडकीत ये आणि खाली बघ " तिने खाली डोकावला तो बाईक वर बसून तिच्याशी बोलत वर बघत होता , तिने पटकन सगळा बंद केलं तिचा चामडी झोर्या खांद्य्वर टाकून त्याच्या जवळ पोहचेपर्यंत श्वास नाही घेतला.
" अरे तू कसला आहेस रे , मला वाटला जाशील तू खरच कोणाला तरी घेऊन "
" चल बस पटकन पुढे थांबलाय मित्र , त्याला म्हणालो गयबानसिंग घेऊन येतो आमचा रस्त्याने चीक्खल झालाय गाडी फसली कुठे तर चीक्खल काढायला कोणीतरी लागेल ना "
" शायनिंग नको मरूस लैइ , चल गप्प अडाणी बबुच्क्या ... मीच शिकवलंय तुला एन्जोय करायला , आणि ते जे कोणी चिरकुट मागे आणलय त्याला आत्ताच कल्टी दे "
" सांबा नाही आया रे , गम्मत केली मी "
तिने मस्त इन केलेला शार्ट बाहेर काढला केस मोकळे सोडले Jacket कमरेला बांधला आणि भुर्रर
ती ऑफिस मध्ये विकली बोरिंग मीटिंग मध्ये बसली होती. पन्नास टक्के लक्ष तिचं सतत वाजणाऱ्या फोन कडे होतं, तिने फोन टेबल खाली लपवून हळूच चेक केला, त्याचे ५ फोने येउन गेले होते आणि एक मेसेज आला होता इमर्जन्सी .. फोन कर. . ती मीटिंग रूम मधून बाहेर टेरेस गार्डन मध्ये आली आणि तिने त्याला फोने लावला.
" काय अरे काय झालं, पटकन सांग खूप टेन्शन आलय मला."
" तू कुठे आहे अत्ता? ऑफिसच्या आत आहेस का बाहेर"
" अरे ... कुठे असणार ऑफिस मधेच अर्थातच ... आणि तू हे काय सीआइडिगिरी चालवलीस इमेर्जेन्सी काय ते सांग आधी."
" ओके , मला सांग तू खिडकीत येतेस का जरा"
" तुला वेड लागलय का रे .... काहीही वागतोस का आजकाल , इमेर्जेन्सी सांगतोस आणि टाईमपास प्रश्न विचारतोस , टेरस वर उभी आहे बोल.. आता कुठे बघू .? ... खूप चीडचीड होतीये माझी तुझ्यावर त्यामुळे तू आता कृपया करून कशासाठी फोने केलायस ते सांग"
" वर बघ ना आकाशात इंद्रधनुष दिसतोय का? वातावरण पण किती छान झालाय आणि मंद भिजलेल्या मातीचा सुगंध... ऐक ना .. चल ना जाऊयात बईक वर मस्त लांब चक्कर मारून येऊ शहरापासून लांब जाऊ. अगं तुला आठवतं का तुझ एक स्वप्न होतं त्या टेकडवरच्या पंचतारांकित रेस्टो मध्ये तुला लेक चा विव्ह दिसणाऱ्या जागेवर बसून मस्त कॅण्डल लाईट डिनर करायचा होता , सांग ना जाऊयात का तिकडे अत्ता? मी येतो लगेच तुझ्या ऑफिस खाली तू ये खाली आपण लगेच निघू अत्ता ३ वाजलेत तर २ ते २.३० तासात पोचू मस्त जेवण करू, इंद्रधनुष तोपर्यंत असेल तर मग काय एकदम सरस आणि नसेलच तरीही मस्त चंद्र असेल आपल्या सोबतीला .... "
ती त्याची कल्पना आणि त्याने रंगवलेल्या चित्राच्या मोहात पडली आणि तिला असा वाटला बस अत्ता लगेच इथून निघावा पण मग एकदम तिला लक्षात आला आपण ऑफिस मध्ये आहोत आणि आज घरी लवकर जायचं कारण आईंनी सकाळीच सांगितला होता आज न्यवध्य साठी मोदक करायचे होते.
"अरे नाही रे जमणार एकतर मी अत्ता ऑफिसे मधून नाही निघू शकणार आणि जरी काहीतरी कारण काढून निघाले तरी आज घरी लौकर जायचं आईंना मोदक करू लागायचं त्यांना आज न्यवध्य लावायचं कसला तरी . नाही रे नाही जमणार ते पण असा वेळेवर, ऑफिस मध्ये काम पण खूप आहे आणि नो एकंदरीत सगळा विचार करता नाही जमणार."
" ठीक आहे नको येउस जातो मी एखाद्या मित्राला घेऊन मग नको म्हणूस कि मी एकटाच मज्जा करतो तुला कुठे नेत नाही वगेरे .... आणि हो... कर काम, कंपनी जसा काय फक्त तुझ्या एकटीच्याच कामावर चालतीये ना .. अजून २ तासाने जेव्हा मी तिकडे पोचल्यावर तुला फोन करून सांगेल ना कसा भार्री वाटतंय ते , तेव्हा मनात म्हणशील .. आय विष मी आता तिकडे असते तर ...लक्षात ठेव मौका एक हि बार मिलता है.. और मुके पे चौका मारणं सिर्फ अर्ची जैसी लडकीयौ को आता है .. तू बस ऑफिसात स्क्रीन बघत .. आणि हो मोदकाचं टेन्शन घेण्याचा प्रश्नच न्हवता मी सांगितला असत आईला नको तो घाट घालूस आम्ही बाहेर जातोय आणि तसही मी तिला आधीच समजून सांगितल आहे कि आहे ते आयुष्य एकदम मजेत घालव उगाच नको ते उपासं न्यवध्य वगेरे करत जाऊस त्यामुळे ती काही बोलली नसती. त्याने असा तिला पटवण्याचा प्रयत्न केला पण तिच्या तोंडून होकार नाही आला आणि त्याने रागात फोने ठेवला.
ती पण विचारात जबरदस्ती स्क्रीन वर बघून काम करायचा प्रयत्न करत होती आणि विचार करत होती जायला होता राव मी , २ तास काम कमी केल्याने काय कंपनी बुडणार न्हवती आणि कंपनी तरी कुठे माझ्या वयक्तिक आयुष्याचा विचार करते.. त्यांचा फायदा तेवढा बघतात आणि १०० काम चांगली करा आणि एक चूक करा लगेच सगळे चांगले काम विसरतात मग मी तरी का एवढा त्याग करतीये.. त्यांना तरी कुठे एवढ सोपा आहे मला कामावरून काढणा नुसता घाबरवतात मुळात त्यांनाच आम्ही सोडून जाऊ ह्याची भीती म्हणून आम्हाला घाबरवतात मार्केट मध्ये जॉब्स नाहीत ... ह्म्म्ह नुसता डोक्यात विचारांचा गोंधळ. तिने स्वतःला कामात गुंतवायचा प्रयत्न केला आणि नकळत हात फोने कडे गेला आणि त्याला फोन लावला आणि खिडकी जवळ गेली बोलण्यासाठी ..
" हेल्लो , कुठे आहेस रे ? चिड्लाय का रे खूप ? अरे खर तर ना .." तिचा बोलन मध्ये थांबवत ," खिडकीत ये आणि खाली बघ " तिने खाली डोकावला तो बाईक वर बसून तिच्याशी बोलत वर बघत होता , तिने पटकन सगळा बंद केलं तिचा चामडी झोर्या खांद्य्वर टाकून त्याच्या जवळ पोहचेपर्यंत श्वास नाही घेतला.
" अरे तू कसला आहेस रे , मला वाटला जाशील तू खरच कोणाला तरी घेऊन "
" चल बस पटकन पुढे थांबलाय मित्र , त्याला म्हणालो गयबानसिंग घेऊन येतो आमचा रस्त्याने चीक्खल झालाय गाडी फसली कुठे तर चीक्खल काढायला कोणीतरी लागेल ना "
" शायनिंग नको मरूस लैइ , चल गप्प अडाणी बबुच्क्या ... मीच शिकवलंय तुला एन्जोय करायला , आणि ते जे कोणी चिरकुट मागे आणलय त्याला आत्ताच कल्टी दे "
" सांबा नाही आया रे , गम्मत केली मी "
तिने मस्त इन केलेला शार्ट बाहेर काढला केस मोकळे सोडले Jacket कमरेला बांधला आणि भुर्रर